رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت خلوص در عشق و شادی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خنده‌ای که از دل و به صورت طبیعی برمی‌خیزد، بهتر از خندیدن به‌خاطر مصلحت یا تظاهر است. عشق واقعی، جوشیده از دل است و با عشق‌های ظاهری و تحمیلی تفاوت دارد.