رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بازآی که تا به خود نیازم بینی
بیداری شبهای درازم بینی
نی نی غلطم که خود فراق تو مرا
کی زنده رها کند که بازم بینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از معشوق می‌خواهد که بازگردد و در کنار او باشد. او احساس می‌کند که در شبهای طولانی و تنهایی، نیاز به معشوقش دارد. شاعر به فراق و دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این دوری او را زنده نگه‌داشته، اما در عین حال او را آزار می‌دهد و دلش می‌خواهد دوباره معشوقش را ببیند.