رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت دل‌فریب یک دختر اشاره می‌کند. او توصیف می‌کند که این دختر با لبانی شیرین و دل سنگی، زنجیری از موی نازک و درخشان دارد. وقتی از کنار او می‌گذرد، دل هر بیننده‌ای را می‌رباید و چشمانش، بسیار زیبا و دلنشین است.