رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به معشوقی اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است محبوب و مورد توجه باشد، اما در میان نااهلان و نامحبوبان قرار دارد. در واقع، حتی اگر این معشوق در نظر دیگران محبوب باشد، برای شاعر هیچ فایده‌ای ندارد که او در جمع افراد نالایق و نامناسب باشد. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که محبوب بودن او در جهان هیچ ارزشی ندارد وقتی در زمان‌های نامناسب و با افراد نادرست است.