رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بنمای به من رخت بکن مردمی ای
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ای
ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای
کز دیدن تو شاد شود آدمی ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کند و می‌خواهد که آن شخص به او نشان دهد تا بتواند درباره‌اش brag کند. او می‌گوید که دیدن این زیبایی چه اندازه می‌تواند انسان را شاد کند و از وجود آن معشوق به زندگی آدمی نشاط و روحیه می‌بخشد.