رباعی شمارهٔ ۱۸۰۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بوئی ز تو و گل معطر نی نی
با دیدنت آفتاب و اختر نی نی
گوئی که شب است سوی روزن بنگر
گر تو بروی شب است دیگر نی نی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بوی خوشی که از معشوقش برمی‌خیزد اشاره می‌کند و با دیدن او، احساس می‌کند که روز روشن و آفتاب تابان است. او به زیبایی شب و روز اشاره می‌کند و می‌گوید اگر معشوق از او دور شود، همه چیز دوباره به شب تاریک تبدیل می‌شود. این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق به معشوق است.