رباعی شمارهٔ ۱۸۱۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تو آب نهای خاک نهای تو دگری
بیرون ز جهان آب و گل در سفری
قالب جویست و جان در او آب حیات
آنجا که توی از این دو هم بیخبری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به انسان اشاره دارد که نه کاملاً خاکی است و نه صرفاً آب. او در دنیای مادی زندگی میکند، اما روح و جان او در جستجوی حقیقت و زندگی عمیقتری است. در واقع، این شعر به تفاوت بین ظاهر و باطن اشاره دارد و به ما میگوید که انسان باید از دنیای مادی فراتر برود و به دنبال آب حیات و معنای عمیقتری از زندگی باشد.