رباعی شمارهٔ ۱۸۴۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاشا که به ماه گویمت میمانی
یا چون قد تو سرو بود بستانی
مه را لب لعل شکرافشان ز کجاست
در سرو کجاست جنبش روحانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سخن از زیبایی‌های ماه و سرو است. شاعر می‌گوید که نمی‌توان ماه را به زیبایی انسانی تشبیه کرد و همچنین زیبایی سرو را با جمال او مقایسه نمود. در نهایت به جستجوی منبع زیبایی‌های روحانی اشاره می‌کند.