رباعی شمارهٔ ۱۸۵۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به نقد بی‌خبری و نادانی می‌پردازد. او می‌گوید که در عدم آگاهی از اخبار و حقایق، نیکویی و بدی وجود ندارد و انسان بدون آگاهی نمی‌تواند خوب و بد را تشخیص دهد. همچنین به مسأله‌ای اشاره می‌کند که حتی اگر مال و ثروت وجود نداشته باشد، باز هم ارزش هوش و فهم انسان باقی می‌ماند. به طور کلی، این ابیات تأکید بر اهمیت آگاهی و دانش در زندگی دارند.