نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۸۵۶ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در خاک اگر رفت تن بیجانی

جان بر فلک افرازد و شاذروانی

در خاک بنفشه‌ای بپایید و برست

چون برندهد سرو چنان بستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بیان می‌شود که اگر بدن بی‌جان در خاک برود، روح به آسمان صعود می‌کند و زیبایی‌ها را به نمایش می‌گذارد. همچنین، اشاره می‌شود که در خاک، گل بنفشه‌ای رشد می‌کند و همچنان که سرو در باغ به اوج می‌رسد، نشان‌دهنده‌ی زیبایی و زندگی جدیدی است که از هر پایانی به وجود می‌آید.