رباعی شمارهٔ ۱۸۶۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به اهمیت روزه و تأثیر آن بر روح و جان می‌پردازند. وقتی که انسان از طبع و خواسته‌های دنیوی خود پاک شود، به مقام والایی دست می‌یابد و در پی پاکان، به آسمان‌ها می‌رسد. همچنین روزه، مانند شمعی می‌درخشد و انسان را از تاریکی و فساد دنیوی دور می‌کند. در واقع، روزه او را از زمین و خاک به اوج معنویت می‌برد.