رباعی شمارهٔ ۱۸۷۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
امشب به دغل به هر سویی میافتی
گفتم که مرا تا به قیامت جفتی
گو آن سخنی که وقت مستی گفتی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساس ترک و غم ناشی از جدایی صحبت میکند. او به محبوبش اشاره میکند که او را به حال خود رها کرده و اکنون در خواب خوشی است، در حالی که او به یاد وعدههایی است که در زمان مستی و عشق داده بودند. شاعر از او میخواهد تا از عشق و قولهایی که داده یاد کند و به گذشته برگردد.