رباعی شمارهٔ ۱۸۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای در دل من نشسته شد وقت نشست
ای توبه شکن رسید هنگام شکست
آن بادهٔ گلرنگ چنین رنگی بست
وقت است که چون گل برود دست بدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به حالتی اشاره می‌کند که در دلش احساسی عمیق و خاص وجود دارد. او از زمانی صحبت می‌کند که وقتی برای نشستن و تفکر پیش آمده است، اما همزمان از توبه و شکست نیز سخن می‌گوید. در نهایت، او به باده‌ای گلرنگ اشاره می‌کند که نشان‌دهنده لذت و زیبایی است و بیان می‌کند که اکنون زمان آن رسیده است که مانند گل، این لذت و زیبایی دست به دست شود.