رباعی شمارهٔ ۱۸۸۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی در حال عبور از خرابات بود و با ناز و کرشمه به اطراف نگاه می‌کرد. کسانی که دنیا را به هم می‌ریختند، به نوعی در اثر کار او، دنیا به هم ریخته بود.