رباعی شمارهٔ ۱۸۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل تا ریش و خسته میدارندت
دیوانه و پای بسته میدارندت
مانندهٔ دانه‌ای که مغزی داری
پیوسته از آن شکسته میدارندت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حالتی از دل و احساس شاعر است که نشان می‌دهد دلش در عذاب و رنج است. او احساس می‌کند که شرایط سخت و فشارهای زندگی او را مانند دانه‌ای در قفس نگه داشته و نمی‌گذارد که آزاد و آرام باشد. دل او همچنان دچار درد و دلشکستگی است و مانند یک دیوانه و پای بسته حس می‌کند که در تنگنا قرار دارد.