رباعی شمارهٔ ۱۸۹۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از تجربه‌های خودش صحبت می‌کند. او در ابتدا شخصی زاهد و دارای وقار بوده، اما با ورود عشق یا باده، به دنیای شادی و خوشی کشیده شده و حالا به بازیچه‌ای تبدیل شده که دیگران از او استفاده می‌کنند. این تغییر حال و شخصیت نشان‌دهندهٔ تضاد میان زهد و لذت است.