رباعی شمارهٔ ۱۸۹۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سوگند همی خورد پریر آن ساقی
می‌گفت به حق صحبت مشتاقی
گر باده دهم به شهری و آفاقی
عقلی نگذارم به جهان من باقی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پریر، ساقی، سوگند می‌خورد و می‌گفت که اگر به کسی باده دهد، دیگر عقلی برای او نمی‌ماند و نمی‌تواند در جهان باقی بماند. این بیان نشان‌دهنده تأثیر عمیق شراب بر عقل و تصمیم‌گیری انسان‌هاست.