رباعی شمارهٔ ۱۹۰۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از غم های خود صحبت می‌کند و به نظر می‌رسد که احساس می‌کند دیگران هم غم‌هایی دارند. او به این فکر می‌کند که چرا دیگران غم دارند و نکند روزی دیگر در کنار او نباشند. در واقع، این شعر بیانگر نگرانی شاعر درباره وجود و احساسات دیگران و وابستگی‌های عاطفی اوست.