رباعی شمارهٔ ۱۹۳۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که دلا تو در بلا افتادی
گفتا که خوشم تو به کجا افتادی
گفتم که دماغ را دوا باید، گفت
دیوانه توی که در دوا افتادی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، گوینده به یک دوست می‌گوید که در وضعیت سخت و مشقت باری قرار گرفته است. دوست در پاسخ می‌گوید که از این وضعیت راضی است و به شادی در آن توجه می‌کند. در ادامه، گوینده بیان می‌کند که برای حل مشکلات، باید به مشاوره و درمانی پرداخت، اما به نظر می‌رسد که دوست به شدت در عشق و حال و هوای خود غرق شده و توجهی به این درمان ندارد. این اشعار به نوعی به تجربه‌های عاشقانه و وضعیت‌های بحرانی در زندگی اشاره دارد.