رباعی شمارهٔ ۱۹۴۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی
نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی
جرم همه را عفو کنی بی‌سببی
وین جرم مرا تو دست و پائی بنهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیبایی و شیرینی عشق و بوسه اشاره می‌کند. او می‌گوید زمانی که نوبت عشق و بوسه به ما می‌رسد، انگار بهایی برای آن نمی‌پردازیم. همچنین از معشوق می‌خواهد که خشتی از گناه او ببخشد و نشان می‌دهد که این گناه به عشق او مربوط است. در کل، شاعر به احساسات عمیق و عفو در عشق اشاره می‌کند.