رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به معشوقش می‌گوید که او بی‌دل است و معشوق دلداری می‌دهد. به نظر می‌رسد که شاید معشوق از سخنان او خسته شده باشد. او از معشوق می‌خواهد که اگر دلش را ربوده، آن را به او بازگرداند و یا اینکه محبتش را از بیدلی او بردارد.