رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
واپس مانی ز یار واپس باشی
از شاخ درخت بگسلی خس باشی
در چشم کسی چو خویش را جای کنی
تو مردمک دیدهٔ آن کس باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به اهمیت فاصله گرفتن از محبوب و به جای گذاشتن ردپای عشق در دل او اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر شخصی از درخت عشق بیفتد، باید باز هم در دل محبوب باقی بماند و چشمان او تبدیل به آیینه‌ای از خود کنیم. به عبارت دیگر، در قلب و ذهن کسی که دوستش داریم، باید به‌گونه‌ای جای بگیریم که همیشه در یاد او بمانیم.