رباعی شمارهٔ ۱۹۷۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و جاذبه‌ی پگاه صحبت می‌کند و به توصیف زنی می‌پردازد که در باغی خوشبو نقش و نگارهای زیبایی به وجود می‌آورد. او می‌گوید که وقتی این زن می‌رقصد، دل‌های مخاطبانش شاداب می‌شود و هر نفسی که او می‌کشد، همچون هنری است که بر روی آنان تأثیر می‌گذارد.