رباعی شمارهٔ ۲۱۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این غمزه که می‌زنی ز نوری دگر است
و اندیشه که می‌کنی عبوری دگر است
هرچند دهن زدن ز شیرینی اوست
این دست که می‌زنی ز شوری دگر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر بیان می‌شود که زیبایی و جذابیت دل‌فریب انسان‌ها از نور و اندیشه‌های متفاوتی ناشی می‌شود. همچنین، اشاره شده که در حالی که شیرینی عشق می‌تواند لذت بخش باشد، اما هر لمسی از دست او حسی متفاوت و شورانگیز به وجود می‌آورد.