رباعی شمارهٔ ۲۲۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف باران می‌پردازد که با شادابی و نشاط بر سر دل‌های خوش می‌بارد. باران همچون پرنده‌ای خوش‌پرواز به خانه‌های مردم می‌ریزد و جان او را با خود به‌خواب و خیال می‌برد. شاعر احساس می‌کند که باران جانش را به زندگی و نشاط می‌آورد.