رباعی شمارهٔ ۲۴۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
برجه که سماع روح برپای شده است
وان دف چو شکر حریف آن نای شده است
سودای قدیم آتش افزای شده است
آن های تو کو که وقت هیهای شده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حالتی از شادی و شوق اشاره می‌کند که با سماع و خوشنوازی همراه است. او توصیف می‌کند که صدای دف مانند شکر برای نای خوشایند است و شور و شوق قدیم در دل او شعله‌ور شده است. در نهایت، شاعر به یادآوری معشوقی می‌پردازد که در زمان‌های هیجان‌انگیز در کنارش بوده است.