رباعی شمارهٔ ۲۴۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عشق و دل شکستگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دوستش او را به وصال نمی‌برد و دل او را شکسته نگه می‌دارد. اکنون او و دلشکستگی‌اش در درگاه دوست باقی می‌مانند، چرا که حتی اگر دلشکسته باشد، هنوز هم عشق به دوست وجود دارد.