رباعی شمارهٔ ۲۷۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است
چون زلف تو هرچند شکن در شکنم
با توبه همان کنم که با من کرده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر درباره توبه و تأثیر آن صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش سخت شده و توبه کرده، اما این توبه به او آسیب می‌زند. همچنین به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند که با وجود شکنندگی، تأثیری مشابه بر او می‌گذارد. به طور کلی، پیام شعر به تضاد بین توبه و عشق و تأثیرات هر دو می‌پردازد.