رباعی شمارهٔ ۲۸۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانی و جهانی و جهان با تو خوش است
ور زخم زنی زخم سنان با تو خوش است
خود معدن کیمیاست خاک از کف تو
هرچند که ناخوشست آن با تو خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به احساس شادی و خوشی در کنار محبوب اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر زخم و درد هم بیاورد، بودن با محبوب برای او خوشایند است. او همچنین به ارزش و زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او مانند یک گنج باارزش است، حتی اگر گاهی شرایط ناخوشایند باشد.