رباعی شمارهٔ ۲۸۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حالتی از intoxication و توبه است. گوینده وقتی مست شده، کسی به او دست می‌زند و می‌گوید که توبش شکسته و دوباره به حالت مستی بازگشته است. او تشبیهی به شیشه دارد که به سادگی می‌شکند و از این طریق بیان می‌کند که توبه کردن کار سختی است اما شکستن آن آسان است.