رباعی شمارهٔ ۲۹۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خاک قدمت سعادت جان من است
خاک از قدمت همه گل و یاسمن است
سر تا قدمت خاک ز تو میرویند
زان خاک قدم چه روی برداشتن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شاعر به عشق و ارادت به محبوب اشاره دارد. او خاکی را که قدم‌های محبوب بر آن می‌افتد، سعادت جان خود می‌داند و آن را مملو از زیبایی، مانند گل و یاسمن، می‌خواند. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که تمام وجودش به خاطر محبوبیت او شکوفا می‌شود و نمی‌تواند از این عشق روی برگرداند.