رباعی شمارهٔ ۲۹۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خورشید رخت ز آسمان بیرونست
چون حسن تو کز شرح و بیان بیرونست
عشق تو درون جان من جا دارد
وین طرفه که از جان و جهان بیرونست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و نور خورشید اشاره می‌کند که از آسمان خارج شده، مشابه به زیبایی معشوقش که توصیف‌شدنی نیست. او بیان می‌کند که عشق معشوق در عمق وجودش وجود دارد، اما این عشق به طوری است که از جان و جهان بیرون می‌زند. در واقع، شاعری به احساس عمیق و فراتر از عقل و بیان اشاره می‌کند.