رباعی شمارهٔ ۳۱۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است
وز مرگ، روانِ پاک را تمکین است
آن مرگ لقاست، نی جفا و کین است
نامرده همی میرد و مرگش این است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهوم مرگ و حیات در دیدگاه اهل داد و دین اشاره دارند. مرگ به عنوان یک مرحله از حیات تلقی می‌شود که در آن روح پاک به آرامش می‌رسد. این مرگ به ملاقات و وصال با معشوق واقعی تعبیر شده و نه به عنوان ظلم و کینه. در نهایت، می‌گوید که تنها کسانی که از حقیقت و ایمان دورند، واقعا می‌میرند.