رباعی شمارهٔ ۳۲۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
اما دل و معشوق دو باشند خطاست
معشوق بهانه است و معبود خداست
هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، بیان می‌شود که اعضای بدن انسان مانند دست و پا و چشم به تعداد دو هستند، اما دل و معشوق نباید دو باشند، زیرا این امر نادرست است. معشوق تنها بهانه‌ای نیست و در واقع معبود اصلی خداست. پس هرکسی به دو معشوق اعتقاد داشته باشد، در واقع به بی‌راهه رفته و دچار اشتباه شده است.