رباعی شمارهٔ ۳۲۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر بیانگر احساس دلتنگی شاعر است که دیدار معشوقش را تنها درمان دردهایش می‌داند. او معتقد است که بدون حضور معشوق، زندگی‌اش مانند زندانی بی‌رنگ و بی‌روح است. غم دوری معشوق بر جان او سنگینی می‌کند و او آرزو می‌کند که چنین احساسی بر هیچ دل و جسمی نرود.