رباعی شمارهٔ ۳۲۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است
غم خوش نبوَد و لیک غم‌هاش خوش است
جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چند
جان را که محل نیست تقاضاش خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به احساس عاشقانه و زیبایی تجربه‌ی غم عشق اشاره دارند. شاعر از محبت و عشق به معشوق سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که هرچند غم و رنج وجود دارد، اما لذت و خوشی در عشق و احساسات مربوط به آن نیز بسیار شیرین و دلپذیر است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر جانش در خطر باشد، او حاضر نیست به خاطر تقاضاهایش از معشوق دست بکشد.