رباعی شمارهٔ ۳۳۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل یاد تو کرد چون طرب می‌انگیخت
والله که نخورد آن قدح را و بریخت
دل قالب مرده دید خود را بی‌تو
اینست سزای آنکه از جان بگریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از احساسات عمیق خود به یاد محبوب سخن می‌گوید. دل او به یاد عشق و طرب زنده می‌شود، اما در عین حال، نشانه‌ای از غم و فقدان وجود دارد، به طوری که دل او خود را بدون عشق می‌بیند و این وضعیت را عذاب‌آور می‌داند. او به سزای فرار از عشق اشاره می‌کند و برای او این احساس خفگی و ناراحتی را به همراه دارد.