رباعی شمارهٔ ۳۵۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سلطان ملاحت، مه موزون منست
در سلسله‌اش، این دل مفتون منست
بر خاک درش، خون جگر می‌ریزم
هرچند که خاکِ آن به از خون منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات از شعر به عشق و محبت اشاره دارد. شاعر عشق خود را به آن "سلطان" توصیف می‌کند و بیان می‌کند که دلش به خاطر جذبه‌اش مجذوب اوست. او حتی برای درگاه او، خون جگرش را می‌ریزد، چراکه خاک آن درگاه را از خون خود ارزشمندتر می‌داند. این احساسات، عمیق و فدای عشق است.