رباعی شمارهٔ ۳۵۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت
در عالم حسن آب زلف تو نداشت
هر چند که لاف آبداری می‌زد
پیچید بسی و تاب زلف تو نداشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر زیبایی زلف محبوبش را وصف می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز در دنیا به زیبایی زلف او نیست. سنبل (گلی زیبا) با سر عقاب مقایسه می‌شود، اما زلف معشوق از آن هم زیباتر است. حتی اگر کسی بخواهد از زیبایی آب (آبشارها یا چشمه‌ها) حرف بزنند، باز هم زلف محبوب برتری دارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که اگرچه دیگران از زیبایی می‌گویند، اما هیچ‌کدام به پیچیدگی و تاب زلف محبوب نمی‌رسند.