رباعی شمارهٔ ۳۶۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان درونیات عاشق می‌پردازد. شاعر از عشق و مهر صحبت می‌کند و به این می‌اندیشد که چرا عشق او اینقدر حکیم و استادانه است و چرا محبتش اینقدر لطیف و بنیادین. همچنین، او از خود می‌پرسد که اگر عشق خوشایند است، چرا در برابر آن لرزان است و این تضاد را با فریاد و درد درونی خود بروز می‌دهد.