رباعی شمارهٔ ۳۷۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط عشق با بهشت و دوزخ اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر در عشق با محبوب باشیم، بهشت را تجربه می‌کنیم، و اگر از او دور شویم، احساس عذاب دوزخ را داریم. همچنین عشق را نیرویی قدیمی می‌داند که با وجود پوشیدگی‌اش، می‌تواند احساسات را به شدت نمایان کند.