رباعی شمارهٔ ۴۳۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند به حلم یار ما جورکش است
لیکن زاری عاشقان نیز خوش است
جان عاشق چو گلستان می‌خندد
تن می‌لرزد چو برگ گوئی تبش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به رابطه‌ی عاشق و معشوق اشاره دارد. هرچند محبوب صبور و با حوصله است، اما دل‌سوزی و زاری عاشقان نیز زیباست. جان عاشق شاد و باطراوت است، اما تن او به خاطر عشق و اشتیاق می‌لرزد و غرق در احساسات است.