نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۳۶ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر چند شکر لذّت جان و جگر است

آن خود دگر است و شکرِ او دگر است

گفتم که از آن نی‌شکرم افزون کن

گفتا نه یقین است که آن نی‌شکر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و لذتِ شکر اشاره می‌کند و می‌گوید که شکر واقعی و لذتی که از آن حاصل می‌شود، با هم متفاوتند. وقتی او از کسی می‌خواست که شکر بیشتری به او بدهد، آن شخص پاسخ می‌دهد که این شکر واقعی نیست و باید به چیزهای دیگر توجه کرد. به طور کلی، این شعر به عمق و تفاوت بین لذت‌های ظاهری و واقعی اشاره می‌کند.