رباعی شمارهٔ ۴۵۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساس جدایی و وصال عاشقانه است. شاعر می‌گوید یکی از چشمانش به خاطر جدایی می‌گرید و چشم دیگرش از او می‌پرسد که چرا گریه می‌کند. زمانی که روز وصال (دیدار دوباره) می‌رسد، شاعر به یاد می‌آورد که نباید به آن لحظه نگاه کند و از احساساتش به طرز خاصی صحبت می‌کند.