رباعی شمارهٔ ۴۷۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن را که خدای ناف بر عشق برید
او داند ناله‌های عشاق شنید
هر جای که دانه دید زانجا برمید
پرید بدان سوی که مرغی نپرید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به قدرت عشق و الهام الهی دارند. شاعر بیان می‌کند که تنها خداوند است که می‌داند عشق چگونه احساس می‌شود و ناله‌های عاشقان را می‌شنود. عشق مانند دانه‌ای است که در هر جایی کاشته می‌شود و کسی که عشق را می‌یابد به سوی آن می‌پرد، به‌گونه‌ای که هیچ پرنده‌ای دیگر به آن سو پرواز نمی‌کند.