رباعی شمارهٔ ۵۰۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن وسوسهای که شرمها را ببرد
آن داهیهای که بندها را بدرد
چون سیر برهنه گردد از رسم جهان
در عشق جهان را به پیازی نخرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره ی یک وسوسه و عشق عمیق صحبت میکند که میتواند شرم و قید و بندهای دنیوی را از بین ببرد. عشق حقیقی به گونهای است که انسان را از تمام ظواهر دنیوی آزاد میکند و او را به حقیقت وجودیاش میرساند. در این عشق، انسان اهمیت کمتری به دنیا و ارزشهای ظاهری میدهد.