رباعی شمارهٔ ۵۰۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن یار که عقلها شکارش میشد
وان یار که کوه بیقرارش میشد
گفتم که سر زلف بریدی گفتا
بسیار سر اندر سر کارش میشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به محبوبی اشاره می‌کند که عقل‌های مردم را تسخیر می‌کند و همچون کوهی ناآرام است. وقتی شاعر از او می‌پرسد که چرا زلفش را بریده، او پاسخ می‌دهد که خیلی‌ها در پی او دچار سردرگمی و مشکل می‌شوند.