رباعی شمارهٔ ۵۴۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود
از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به حسرت و ناکامی در وصال یار اشاره می‌کند و می‌گوید که در زمان‌هایی که در کنار یار بود، گویی هیچ‌گونه لذتی وجود نداشت. او حس می‌کند که تنها چیزی که از معشوق باقی مانده، فراق است و روزگار شاد و پرخاطره‌اش از بین رفته و انگار هرگز نبوده است.