نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۵۶۲ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

گمگشتهٔ سودای تو جان سیرانند

خرم زی و آسوده که این شهر ز تو

زیران ز بران و زبران زیرانند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت مرغی اشاره می‌کند که شیران (حیوانات قوی و شجاع) نیز در پی او هستند. او به این نکته اشاره می‌کند که کسانی که در جستجوی او هستند، به نوعی گمگشته‌اند و آرزوی او را دارند. در پایان، به زندگی خرم و آسوده در شهری که این مرغ در آن است، دعوت می‌کند و یادآور می‌شود که این دنیا پر از افرادی است که در پی او هستند.