رباعی شمارهٔ ۶۲۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تأثیر عمیق عشق پرداخته است. او می‌گوید که جز عشق معشوق در ذهنش چیزی باقی نمانده و روحش از لذت عشق پر شده است. عشق بی‌رنگ باعث شده که رنگ‌ها با یکدیگر آمیخته شوند و در نهایت از قالب بی‌رنگ فراموشی باقی نماند. اینجا عشق به عنوان نیرویی تغییر دهنده و فراموش‌نشدنی معرفی می‌شود.